Goss-Custard J.D., Whitt N.H., Goss-Custard E.J. & Stillman R.A. (2026) Foraging by Common Redshanks Tringa totanus on the polychaete worms Hediste diversicolor and Nephtys hombergii: a re-analysis of data first published in 1977. ARDEA 114 (1): 3-3

In de jaren zeventig van de vorige eeuw ontwikkelde Goss-Custard (1977) een empirisch model om de hypothese te toetsen dat in het wild levende Tureluurs Tringa totanus die grootteklassen van prooien selecteren die de voedselopname maximaliseren. Modelparameters werden geschat tijdens de winters van 1969/70, 1970/71 en 1971/72 bij Tureluurs die foerageerden op 16 wadplaten met twee soorten borstelwormen, de Zager Hediste diversicolor en de Zandzager Nephtys hombergii. De voorspellingen van het model kwamen overeen met de voorspellingen van de hypothese. Vervolgonderzoek toonde echter aan dat omgevingsfactoren, met name het seizoen, het getij en de omgevingstemperatuur, het gedrag van de wormen en hun beschikbaarheid voor steltlopers, waaronder Tureluurs, beïnvloeden. Onze oorspronkelijke bedoeling was om door middel van multivariate analyse te toetsen of het meenemen van deze potentieel verstorende variabelen de modelparameterwaarden en daarmee de voorspellingen significant zou veranderen bij het toetsen van de hypothese van een maximale voedselopname. De analyse bracht niet alleen aan het licht dat de parameterwaarden aanzienlijk waren veranderd, maar ook dat belangrijke impliciete aannames in het model onjuist waren. Wellicht het meest fatale effect voor het model was dat de reacties van de Tureluurs op variaties in de talrijkheid van de twee soorten borstelwormen zo verschillend zijn dat de twee soorten niet kunnen worden samengenomen als één voedselbron voor de vogels, zoals eerder werd aangenomen. Tot onze grote verbazing nam de voedselopname af naarmate de numerieke dichtheid van Nephtys toenam, precies het tegenovergestelde van de type II functionele respons die werd gevonden bij Hediste, de bekende prooisoort van de Tureluurs. Nephtys is nu bekend als een belangrijke predator van Hediste. We veronderstellen dat Hediste mogelijk Nephtys vermijdt door zich dieper in hun gangen terug te trekken, tot een diepte van meer dan 5 cm, een anti-predatorreactie die hen buiten het bereik van de 4-cm lange snavel van de Tureluurs zou brengen. Dit zou de numerieke dichtheid van bereikbare Hediste, en daarmee ook de voedselopname van de vogels, kunnen verminderen wanneer Nephtys aanwezig is.